Blog van Matthijs, Anne, Niels en Daan

O Daan, je slaapt zo lekker met een muts!

Lieve Daan,

Toen we samen Niels naar de peuterspeelzaal hadden gebracht pakte ik je weer lekker in en legde je in je wandelwagen onder het regenscherm. Het is namelijk regenachtig buiten én het waait enorm hard!

Ik heb je lekker je handschoenen en sjaal aangedaan en je witte wollen muts op je bolletje gezet.

Ook nog heerlijk in je voetenzak geschoven met van die lekkere wolletjes aan de binnenkant, ik zou nog bijna jalours op je worden!

Je bent heerlijk rustig en bij de DA laat ik je op de mat staan, anders rijd ik alle natte viezigheid door de hele winkel en dat is niet zo aardig. De verwarming bij de ingang loeit flink hard om de kou buiten te houden en dat maakt net zoveel kabaal als een stofzuiger!

Als ik terug bij de kassa kom slaap je en ik rijd dus lekker snel met je door naar een kledingzaak waar uitverkoop is. Ook daar zet ik je op de mat onder de verwarming en ga uitgebreid e.e.a. passen.

Na de kledingzaak (ik ben goed geslaagd!) door naar de AH en van daaruit weer naar de peuterspeelzaal om Niels op te halen.

Om 11.30 uur ben je daar pas weer wakker geworden!

Ik weet zeker dat dat van je lekkere warme muts is gekomen, als baby sliep je namelijk ook veel dieper en langer als je een muts ophad! Je broer Niels trouwens ook, maar die wil nu geen muts meer op.

Tja.

Thuisgekomen nog een leuke foto van jou met je muts gemaakt om bij dit stukje te zetten. Valt nog niet mee hoor, je draait alle kanten uit en vindt vooral het fototoestel leuk:

Lekker ding!

Kusjes,

Mama Anne

Nieuwe handschoenen, muts en sjaal Niels

Hoi allemaal,

Ik ben Niels en mama kocht nieuwe handschoenen, een muts en sjaal voor me ...

EN IK VOND HET NIET LEUK !!!

Het waait buiten zo hard dat er op het nieuws gewaarschuwd wordt niet naar buiten te gaan en daarnaast regent het ook nog. Niet hard, maar met die wind erbij kan dat zo lekker zeer doen in je gezicht en op je handen als je fietst ... Toch moet je vanochtend naar de peuterspeelzaal ... En we gingen op weg hoor, Daan in de wandelwagen met een regenhoes daarover en jij zoals altijd op je fietsje. Goed ingepakt, regenbroek aan, babysjaal om en muts onder je capuchon (je handschoenen kon ik niet vinden!). Dat vond je dus he-le-maal niets! Zowel je kleding als het weer! Je mopperde, huilde en huilde hard van deur tot deur!

Dus ik bood aan handschoenen voor je te halen Niels, en dat vond je fijn. Ook haalde ik een nieuwe muts voor je, want de muts die je nu ophebt zakt steeds over je ogen heen en dat is niet wat. Ook een nieuwe sjaal, want die babysjaaltjes zijn allemaal nu echt te klein voor je.

Gelukkig zijn deze artikelen op het moment in de aanbieding bij Ter Stal en ik heb dan ook een compleet bij elkaar passend setje voor je gekocht.

Met het idee dat jij net zo blij zou zijn als ik haalde ik je om 11.30 uur weer op. Jas aan én ... kijk Niels, nieuwe handschoenen, muts en sjaal!

Hoef ik niet.

Ja joh, kom, het waait hard buiten en het is hartstikke koud. Laten we snel maar doen dan ben je er zo aan gewend.

Hmmm.

Met een dondergezicht liet je je aankleden en al mokkend liep je naar je fiets. Vanaf daar ging het alleen maar erger. De handschoenen zaten niet lekker (je duimen gaan er steeds uit), de sjaal komt tegen je kin (ja hoor eens, dat is ook de bedoeling juist, dan wordt je kin niet koud!) en die punt aan je muts wappert en dat mág niet ...

Nou jongen, niet zeuren, snel doorfietsen dan zijn we snel weer thuis.

Whaaaaaaaaaaa ...!

Niet huilen, dan wordt het alleen maar erger.

Whaahaaaaaaaaaaaaaaaa ... !!

... (ik zeg lekker niets)

Whaahaaaaaaaaaaaaaaaaaaa ... haaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa !!!

Tja, en dat dus helemaal tot aan huis! Van de ellende kijk je niet waar je fietst en ik kon je nog net in je kraag grijpen toen je de stoeprand affietste ... wilde je ook niet meer fietsen en wilde je de rest van de weg met de fiets aan je hand lopen! Kom nou!

Thuis gekomen en binnen deed je je best om zo snel mogelijk alles af te trekken, nog voor ik mijn fototoestel kon pakken (slechte moeder ben ik ook). Met alles op de grond en huilend mocht ik een foto van je maken en toen je weer een beetje rustig was geworden wilde je ook wel even voor de foto je muts en sjaal op ... maar niet je handschoenen aan hoor!

Geeft niet, houd ze maar bij je gezicht.

... FLATS !!!

Zo, klaar, doe nu maar af.

Zucht.

Kijken hoe dat met wintersport gaat hoor!

Groetjes,

Mama Anne

Sint 2006 bij Niels zijn peuterspeelzaal

Niels,

Vandaag pas de foto's opgehaald bij de peuterspeelzaal (die heeft een paar weken dicht gezeten), dus nu - midden januari - pas de foto's van jou en sinterklaas bij de peuterspeelzaal.

Je was die dag wat beduusd en zorgde er voor dat je steeds goed in de gaten kon houden dat ik niet weg zou gaan, maar verder vond je alles hartstikke leuk.

En de foto's zijn ook erg leuk geworden.

Groetjes,

Mama Anne

Niels vandaag (9 januari 2007) bij consultatiebureau geweest

Deze foto is gemaakt op 17 december 2006, je bent hier voor het eerst op stap met de tractor die je de avond daarvoor van je grote neven Bart en Tom kreeg (zij hebben hier ook heel veel mee gespeeld toen zij van jouw leeftijd waren).

Onze lieve jongen was vandaag bij het consultatiebureau 95 cm groot en 14.3 kilo. Wat lengte betreft zit hij op de curve precies midden tussen het perfecte midden en de onderste lijn in en wat gewicht betreft heeft hij precies het goede gewicht wat bij zijn lengte past (daar dus wel de perfecte middellijn).

Verder werd er van alles getest of onze Niels dat kon en bij alles stond een plusje. Prima dus jongen! Alleen maak je met blokjes niet precies na wat de wijkverpleegkundige je voordoet, maar doe je juist precies wat anders en vraag je haar dát na te doen. Ach, het ging er ook alleen maar om of je al wel met de blokken kon spelen ... 

Of je al rechte lijnen kon tekenen ... de wijkverpleegkundige trok en rechte lijn waar jij dan een rechte lijn naast moest zetten. Ik vroeg je een spoorlijn te tekenen, dit hebben we gisteren immers geoefend. Je maakte een mooie ovaal naast de streep naast die van de wijkverpleegkundige, want jouw spoorbaan is immers ook ovaal. Vervolgens teken je dáár weer naast twee rechte lijnen naast elkaar waar je probeert streepjes tussen te zetten (hebben we gisteren ook toevallig gedaan). Test geslaagd dus.

Je ogen zijn ook helemaal prima, alleen wordt er zo'n lange tijd aandacht van je gevraagd dat je op het eind (bij de kleine tekeningetjes dus) afgeleid bent. Ook vond je de afgeplakte zonnebril wel heel erg apart.

Toen ze je vroeg of je kan springen wilde je van een een grotemensenstoel afspringen, maar dat vind ik echt wel wat te hoog. Gelukkig wilde je het op de grond ook wel doen.

Puzzelen was peanuts en het plaatjesboekje van Nijntje was ook echt veel te makkelijk voor je (je ratelde ook echt met een verveelde zucht alle woorden af!).

Ze vroeg hoe het slapen van je gaat en ik gaf aan dat je - naast dat je er tegen aan hangt dat je middagslaapje eens zal moeten komen vervallen - heel af en toe 's nachts wakker wordt omdat je bed dan nat is. De wijkverpleegkundige vond het helemaal fantastisch dat je nu al zindelijk bent! En dat ben je al een half jaar nu! Kanjer!

Tussen de tests door zorgde je er ook nog voor dat Daan wel goed van speelgoed voorzien was, dus de vraag of jij en Daan wel goed met elkaar kunnen opschieten was volledig overbodig.

Volgende afspraak is 27 september 11.30 uur, je bent dan 3 jaar en 9 maanden. Dit zal de laatste keer consultatiebureau voor je zijn, als je vier bent ga je immers naar school en dus ook naar de schoolarts.

Terug in de wachtkamer wilde je nog niet weg, er was immers zo veel mooi speelgoed om mee te spelen en daar had je nog niet eens de tijd voor gehad!

Ik liet je dus nog lekker even spelen.

Daarna hup kleren aan en naar buiten. Terwijl ik naar de wandelwagen loop en de deur langzaam dicht valt houd jij je vast aan de deurpost (aan de scharnierkant) ... en krijg je hand tussen de deur! Gelukkig niet je vingers, maar vol op je dreumesvet. Er zat een rode streep die echt wel een beetje blauw zal worden, maar gelukkig is het niet erger dan dat. Je was ook snel weer te troosten. Wel zeg je nu bij elke deur dat je niet je hand er tussen moet houden, dus de kans dat het nog eens gebeurt is erg klein.

Groetjes lieve jongen,

Mama Anne   

Eerste artikel!

Nou hallo dan, Niels en Daan (en natuurlijk verder iedereen die deze blog leest),

Ik heb voor Niels een dagboek bijgehouden totdat hij 2 jaar en 3 maanden was en zijn broertje Daan geboren was. Voor Daan ben ik nog niet eens aan zijn dagboek toegekomen! Geen onwil hoor, maar met twee (jonge) kinderen is het zo verschrikkelijk druk! Omdat "alles" tegenwoordig digitaal wordt heb ik nu besloten ook voor Niels en Daan op mijn eigen blog een dagboek bij te houden.

Allereerst natuurlijk voorstellen, dit zijn mijn man Matthijs en ik:

En dit zijn onze twee kinderen Niels en Daan:

 Niels  Daan

Het zijn echt fantastische kinderen, maar ze zijn nu net beiden wakker geworden en willen heel graag aandacht, dus een volgende keer ga ik weer verder!

Groetjes,

Anne